اخيراً رييس دانشگاه تبريز طي پيامي، در خصوص "ايام خردادماه"، فرزندان عزيز، دانشجويان گرامي و جوانان برومند ايران اسلامي را مخاطب قرار داده است.

دكتر محمدحسين سرورالدين، استاد گروه شيمي و تحصيل كرده انگليس، از بركات "دولت مهرورز و عدالت گستر" بر روي كار آمده است. دكتر سرورالدين همراه با تيم مديريتي فعلي دانشگاه، از دانشجويان آن زمان انگليس بود كه با فتواي آقاي خميني به خانه سلمان رشدي حمله كرده بودند.

سرورالدين كارنامه قابل دفاعي در مديريت خود بر دانشگاه تبريز ندارد. در زمان مديريت وي، دانشگاه تبريز براي اولين بار از جمع 8 دانشگاه مادر ايران خارج گشت! سيستم مديريتي وي كاملاً در سايه حكمراني حراست آن هم به رياست محمد عادلي قرار دارد. اطرافيان او، وي را فردي خشك و مغرور قلمداد مي كنند كه جاه طلبي اش محدود به "عنوان" رياست دانشگاه تبريز است.

در دو سال اخير مديريت و رياست دكتر سرورالدين بر دانشگاه، در مسائل دانشگاه، كمتر دخالتي از او ديده شده است. گويي اراده اي براي دخالت در امور ندارد. اما پيام اخير وي به نوعي سنت شكني محسوب مي گردد. سرورالدين اين پيام را پس از تعطيلات 15 خرداد با عنوان "پيام رئيس دانشگاه تبريز در خصوص ايام خردادماه" صادر كرده است. شكل ساده چاپ شده اين پيام كه بدون سربرگ و مهر و امضاست، به نوعي خودماني و شخصي بودن اين پيام را القا مي كند. عنوان به شكل زيركانه­اي انتخاب شده است. عبارت "ايام خرداد" مي تواند معاني مختلفي داشته باشد. اما چيزي كه باز هم به صورت زيركانه اي بولد شده و به مخاطبين هشدار داده شده است، "تحركات ايادي تجزيه طلب" مي باشد كه باعث دلسردي مردم مي شود. در واقع تنهاترين صفت منفي به كار رفته در بيانيه رئيس، تجزيه طلبي است، گويي جريانات ضدانقلابي، ديگر مشكلي براي رياست دانشگاه ايجاد نمي كنند.

حال اين قسمت پيام جناب دكتر را در كنار تحركات اخير فعالين دانشجويي قرار مي دهيم.

با انتشار اخبار ستاره دار شدن 4 دانشجوي فعال سياسي دانشگاه، ممانعت از جلسه دفاع كارشناسي ارشد، يكي ديگر از فعالين، تجاوز به حريم خصوصي فعالين دانشجويي و كميته هاي انضباطي تازه، اعتراضات گسترده اي آغاز گرديد. بيانيه هاي شديداللحن انجمن اسلامي، نشريه هاي پرتيراژ انجمن و پخش بالاي آنها، پخش گسترده شبنامه و تراكت به تعداد زياد، پوشش گسترده خبري با راه اندازي وبلاگ، پوشش اس ام اسي، انتشار خبر از روزنامه هاي سراسري و سايت هاي خبري همچون روزنامه اعتماد و سايت هاي ادوارنيوز و خبرنامه اميركبير، بيانيه حمايت انجمن ها و ديگر تشكل ها و تفكرات متعدد دانشجويي و ...، از اعتراضات دانشجويي بود كه درست، لبه تيزشان حراست را مي آزرد. اكثر مطالب گفته شده در موارد فوق، مقصر شماره يك را حراست معرفي كرده اند و حكمراني مطلق حراست را مورد اعتراض قرار داده اند. به توجه به نكات گفته شده در بالا، مي توان اهداف آقاي دكتر از دادن پيام را طبقه بندي كرد:

1-   براي آنكه ترتيب سيستم مديريتي دانشگاه كه بيشترين اعتراض ها نسبت به آن شده است، لااقل در ظاهر طبيعي به نظر بيايد، رئيس مقتدر، پيام به نسبت كوبنده اي جهت ابراز وجود صادر كرده است كه مي تواند از دو جنبه مورد بحث قرار گيرد. از يك نگاه رئيس دانشگاه در مقابل تمركز معترضين در مورد ضعف مديريتي وي، مي خواهد همچنان هژموني خود را به عنوان رئيس دانشگاه به رخ بكشد و از نگاه ديگر حراست را در اعتراضات اخير تنها نگذاشته و فشار را تقسيم كند.

2-   مورد ديگر نيز مربوط به اوج پيام وي است. "تجزيه طلبي" و "ايام" مربوط به آن، شايد اولين باري است كه توسط بيانيه اي، اين گونه رسميت مي يابد. در حالي كه اخيراً هيچ تحركي با هويت "تجريه طلبي" در دانشگاه صورت نگرفته و هر چه بوده، تحركات حراستي ها بر عليه افراد به گمان خودشان، "تجزيه طلب" بود. اعتراضات اخير فعالين دانشجويي در دانشگاه هم به جز چند مورد بيانيه، حاوي هيچ مسئله اي نبود كه از آن بوي تجزيه طلبي و حتي هويت طلبي بيايد. پس چرا رئيس تنها به تجزيه طلبان اشاره كرده و هيچ مشكل و موردي با ضدانقلابيون يا منافقين يا ملحدين و يا راندگان خلق ندارد؟! شايد تيم مشاوره او اين گونه تحليل كرده اند كه بيشتر فعالين دانشجويي تبريز را "تجزيه طلبان" تشكيل مي دهند و با استفاده از نيروهاي خارج از دانشگاه، قدرت غير قابل كنترلي دارند و بايد نوك پيكان حمله را متوجه اين طيف فكري كنند. احتمال ديگر نيز اين است كه مشاوران رئيس با وحشت از اتحاد بي سابقه طيف هاي مختلف فكري در دانشگاه تبريز، تنها با هدف قرار دادن " تحركات تجزيه طلبان" قصد ايجاد انشقاق در صفوف دانشجويان دارد.

3-   دانشگاه با ترس از فضاي اعتراضي به وجود آمده در دانشگاه و در ادامه تلطيف فضاي دانشگاه همچون احكام نسبتاً سبك كميته انضباطي، با قبول منت گذارانه مشكلاتي در دانشگاه، از دانشجويان "استدعا" مي كند كه با شركت در جلسات ديدار ماهيانه  و صندوقهای ارتباطی محرمانه  مشكلات را بازگو نمايند تا در جهت حل آنها تلاش شود. در پايان پيام رئيس، وي از درگاه خداوند موفقيت دانشجويان را در امتحانات پايان ترم خواستار مي شود. در واقع همچون پدري خيرخواه، دانشجويان را دعوت به درس خواندن مي كند تا كارهاي جنبي!

در كل، بيانيه دكتر سرورالدين، رئيس دانشگاه تبريز را مي توان در 3 مورد فوق، تحليل نموده و چكيده آن را در دو عبارت "تلطيف فضا" و "ايجاد اشقاق در صفوف دانشجويان" بيان كرد. البته مسئولين مربوطه، ديگر تا حال بايد مي دانستند كه با جار و جنجال و تجزيه طلب خواندن نمي توان منكر خواسته هاي به حق هويت طلبان شوند.